از اول هم معلوم بود همین اتفاق میفته البته. شرکت Wind رو گذاشتند برای فروش.

این شرکتهای کوچیکتر معمولا میان، سرمایه گذاری میکنند، مارکت جمعیت با درامد متوسط یا کم رو نشونه میگیرند. عرض باند خریداری میکنند (لیسانس استفاده از عرض باند رو البته، وگرنه خود عرض باند همیشه متعلق به دولت هست)، تعدادی مشترک میگیرند، و بعد به دلیل عرض باندی که دارند و مشترکینشون، ارزش برای خریداری شدن پیدا میکنند. بحث شرکتهای بزرگتر مثل Bell و TELUS و Rogers هم با دولت همیشه همینه. میگند که این شرکتهای کوچیکتر, از قوانینی که به نفعشون گذاشته میشه استفاده میکنند، نه لزوماً برای وارد شدن در رقابت با شرکت‌های بزرگ، بلکه برای بالا بردن ارزش خودشون که توسط باقی‌ شرکت‌ها خریداری بشند.

حالا در مورد Wind، هنوز معلوم نیست عرض باندش از موسس شرکت به صاحب اصلی‌ شرکت (یه شرکت مادر هست) منتقل بشه. بنابراین شرکت خریدار باید منتظر حکم نهایی‌ دولت بشه.

یه احتمال هم هست که شرکت کوچک Mobilicity، ویند رو خریداری کنه. در این صورت بیشتر مثل ادغام شدن خواهد بود تااخریداری، ولی‌ خوب البته ممکن هست که (به شرط موافقت دولت) یکی‌ از سه‌ تا شرکت بزرگ مخابراتی کانادا بتونند Wind رو بخرند.

—

در دنیای بچه داری من همینطور کابوس هام بیشتر و بیشتر می‌شند. اصولا نگرانی‌ و کابوس نمیگذره خیلی‌ به لذت بردن فکر کنم. گل آقا همیشه میگه “تو متخصص این هستی‌ که fun هر کاری رو ازش بگیری”، و…گمونم راست میگه متاسفانه!

بچه داشتن و بچه داری دو چیز متفاوت هستند. بچه داری خیلی‌ امر پیچیده ای نیست. در تغذیه به موقع، پوشک عوض کردن و تمیز نگاه داشتن بچه، شب بیدار موندن و خواب کردن بچه، و چک کردن سلامتی بچه، و صد البته بازی کردن با بچه خلاصه میشه. راحت نیست، ولی‌ وحشتناک هم نیست. از عهده بیبی سیتر یآ مهد کودک هم بر میاد و سرویس به حساب میاد.

بچه داشتن، امّا، امریست بسیار جدی. تعهدیست برگشت ناپذیر برای تمام عمر؛ نگرانی‌ و دغدغه، و صد البته بی‌ هیچ توقع و چشمداشت. کارت رو اگه درست انجام بعدی، بچه باید بتونه کم کم بدون نیاز به تو، خودش قشنگ و پاکیزه‌ و مستقل واسه خودش زندگی‌ کنه، در عین حال که روزگار کمک و سختی صاف بیاد سراغ خودت.

خلاصه که، یا من دارم خیلی‌ جریان و جدی میگیرم و fun رو ازش می‌دزدم، یا این که واقعا بچه داری و بچه داشتن دو مقوله کاملا جداگانه هستند.

دوستتون دارم، خوش بگذره، به امید دیدار