دوشنبه
آذر ۱۷,۱۳۸۲
اي ماه چو ابر بس گرستم بي تو
از دست فراق تو بخستم بي تو
برخاستم از جان چو نشستم بي تو
وز شرم بمردم چو بزستم بي تو
رومي
دلم چون ديگ جوشون در خروشه
پر از ناله ست و بيرونش خموشه
اگر نزديکتر آيي تو بيني
که خون در قلبم از عشقت به جوشه
کت بالو
دوستتون دارم. خوش بگذره. به اميد ديدار
۳ Responses for "شعر"
شعر قشنگی
بود مرسی:)) فدات بای عزیز
خیلی زیبا بو
د. مست باده عشق باشید سرخ سرخ
nice